Aangezien ik bijna voor 10 dagen de bush in ga, is het tijd voor een nieuw verhaal.

Donderdag 19 april in de ochtend door ome Jan en tante Tini naar een Shell tankstation gebracht, waar ik opgepikt zou worden voor de twee daagse tour naar Adelaide.

We vertrokken richting Geelong, de start van de Great Ocean Road. De kust is hier zeker mooi en de weg slingerd er langs. Onderweg stopte we ook ergens waar er Koala's in bomen zaten. Daarna verder naar de lunch en het binnenland in. Daar maakte we een wandeling door een regenwoud. In noordoost Victoria had ik samen met Stefan ook al door een regenwoud gelopen en dit was zo goed als hetzelfde. De gids zei voordat we de wandeling begonnen, dat we op moesten passen voor de mechanische dinosaurus en dat hij elke keer weer ergens anders zit. Je snapt hem al: de gids was stiekem wat vooruit gelopen en had zich achter een boom verstopt om schreeuwend tevoren te komen om ons te laten schrikken. Ja, dat gebeurt niet als je met z'n tweeën onderweg bent. Het nadeel van een georganiseerde tour als deze is dan wel weer dat je de tijd niet aan jezelf hebt. Maar goed, we ginnen weer naar de kust om de beroemde Twelve Apostels te bekijken (waarvan er trouwens nooit twaalf geweest zijn). Mooi om te zien, zeker alle lagen waaruit ze opgebouwd zijn. Hier hadden we gelukkig wel wat meer tijd. Daarna naar de Loch Ard Gorge. Dit was minder toeristisch, redelijk hetzelfde, maar toch mooier. Ondertussen was het al laat in de middag en gingen we onderweg naar de stop voor het avondeten. Dit was niet inbegrepen, maar dat wist ik gelukkig en ik had dus een paar boterhammen gesmeerd bij ome Jan en tante Tini. Die avond moesten we nog naar Halls Gap in de Grampians National Park rijden, wat nog een uur of 2 zou duren, maar de gids besloot om toch de omweg te nemen om Kangaroe's proberen te spotten. Het was ondertussen al helemaal donker, maar we kwamen er toch een aantal tegen en met de zaklamp kon je ze evengoed zien. In Halls Gap was het hostel waar we gingen slapen en dat beviel zeer goed. Het was er rustig, wij waren de enige, het was er schoon en de keuken was in goede staat en het voelde er meer als een thuis. Eindelijk een positieve ervaring met hostels na twee maanden backpacken! De meeste gingen nog bij het kampvuur zitten en bier drinken, maar het was een lange dag geweest en de volgende ochtend moesten we weer vroeg op, dus ik besloot naar bed te gaan.

De volgende ochtend dus vroeg vertrokken om na een paar minuten al weer te stoppen bij een lokaal sportveld, waar een grote groep Kangaroe's zat. Je kon behoorlijk dichtbij komen voordat ze weg sprongen. Hierna opweg naar de plek waar we een wandeling zouden gaan maken. De gids zei dat je alleen een fles nodig had, want je kon hem onderweg vullen. Ik had geen idee hoelang de wandeling zou zijn en besloot om helemaal geen fles mee te nemen. Het was dus een behoorlijk pittige wandeling de rotsachtige berg op. Gelukkig had de gids voor mensen zoals ik extra water mee. Na iets van anderhalf uur de top bereikt. Het uitzicht was mooi en mijn knieën hadden zich gelukkig redelijk goed gehouden. De wandeling terug vonden mijn knieën wat minder, maar dat kwam ook omdat ze me al de berg opgeholpen hadden en we op de terugweg geen pauze namen. Hierna naar een Aboriginal centrum geweest, waar werd uitgelegd hoe de Aboriginals in die omgeving leefde. Het laatste onderdeel van de tour was een waterval, waar we nog een groepsfoto gemaakt hebben. Hierna werd de groep verdeeld in mensen die naar Adelaide gingen en mensen die weer terug naar Melbourne gingen. Dat ging met een andere lijndienst bus. Om een uur of 19:30 in Adelaide aangekomen en naar het hostel dat ik gereserveerd had gelopen. Wat wederom een positieve ervaring met hostels opleverde. Ik kreeg een twee persoons kamer, in plaats van een ‘dorm room' (wat hier een vier persoons kamer inhoud, waar in andere hostels het meestal acht is) en op mijn bed lag een handdoek en een stukje zeep! Echt geweldig! En nog goedkoper dan dat waardeloze bedbug hostel in Melbourne. Er hing ook een goede sfeer en het slag mensen was er ook anders. Adelaide is trouwens ook heel anders dan Melbourne. Het is veel rustiger en opener. Ik ben helemaal niet van steden, maar Adelaide is niet verkeerd.

De volgende dag de WWOOF host gebeld waar ik naar toe zou gaan. Ik begreep haar niet helemaal goed, waardoor ik dacht dat we afgesproken hadden dat ik om een uur of 13:00 de trein zou pakken naar het zuiden, maar zij bedoelde dat ik om 13:00 uur op het eindstation zou zijn. Gelukkig vond ze het niet zo erg, maar hebben ze (Rachel en haar drie kinderen) toch twee uur op me moeten wachten. Maar goed, ik was dus 40 minuten met de trein naar het zuiden gereisd en de rit met de auto duurde nog eens een uur. Onderweg regende het flink, wat het drie maanden niet gedaan had, vertelde Rachel. Want terwijl andere delen van Australië te kampen hadden met overstromingen, hadden ze hier dus drie maanden geen regen gehad. We kwamen bij een metalen hek dat door een van de kinderen geopend werd, waarna we een onverharde stenen weg op reden. Het pad naar het huis was helemaal onverhard en op sommige plekken steil. Zonder 4wd kwam je er niet over heen. Na een minuut of 5 en nog een hek, kwamen we bij het huis. Snel alle spullen uit de laadbak van de pick-up gehaald, want het zeil was niet helemaal waterdicht. Het huis heeft Karl (Rachel's man die weg was voor zijn werk) zelf gebouwd, heeft strobalen in de muren en veel glas aan de zon kant. Ze zijn nergens op aangesloten en gebruiken regenwater om te drinken en te wassen, zonne- en windenergie voor stroom, gasflessen voor het fornuis en een houtkachel als verwarming. Mijn onderkomen was een oude caravan.

De volgende dag vanwege het weer ‘s ochtends een spelletje Monopoly met de kinderen gespeeld, maar in de middag klaarde het op en kwamen de ouders van Rachel. Met de vader van Rachel nog haardhout verzameld voor het donker werd. Die nacht regende het keihard, wat je in de caravan niet kon ontgaan, maar ik was er maar één keer wakker van geworden, aangezien ik nog steeds wat moe was van de tour.

Op dinsdag ging Rachel naar de basisschool van de kinderen om kookles te geven. Ik mocht mee. Het was vlakbij een strand, waar ik de ochtend kon doorbrengen. Op het strand was een grot, dus dat was wel gaaf. Maar toen ik er een meter of 10 ingelopen was met mijn iPhone als zaklamp, vond ik het wel mooi geweest en ging weer terug. De basisschool was een half uur rijden en had maar drie klassen, voor de leeftijden van 5 of 6 t/m 12. Het is er redelijk uitgestrekt. Vanaf het huis kon je ook maar één ander huis zien.

De dagen daarna heb ik voornamelijk getuinierd. En de afwas gedaan. Meestal was dit alleen de pannen, want ze hadden een vaatwasser, maar op een van de dagen vroeg Rachel of ik alles wou afwassen, aangezien het die dag bijna niet gewaaid had en het bewolkt was geweest. Tsja, dat zijn de dingen waar je rekening mee moet houden als je niet op het stroomnet aangesloten bent.
Op zaterdag naar een strandje geweest met uitzicht op Kangaroo Island. Sahara had een verjaardagsfeestje, wat gecombineerd werd met vissen op dat strandje door Karl en Jarrah en Rachel ging een wandeling maken. Ze vingen twee vissen, maar raakte drie keer hun haakjes kwijt, dus toen vonden ze het wel mooi geweest.

Ze bakten hun eigenbrood (ook rozijnenbrood!) en bijna al het eten was organisch (zonder chemische bestrijdingsmiddelen) en dat proef je. Al het eten had meer smaak. Ze hadden een groentetuin en een boomgaard. Het fruitseizoen was helaas net over, maar veel groente kwam uit eigen tuin en een avond hadden Karl en ik aardappels geoogst om diezelfde avond te eten. Het was een mooie ervaring om wat afgeslotener en bewuster te leven. (Ze hadden wel tv en internet en mijn mobiele telefoon had gewoon bereik)

Afgelopen maandag avond met Karl meegereden naar Adelaide, hij moest weer op het vliegtuig voor zijn werk, waar ik weer in hetzelfde hostel verblijf (hostel109.com voor de geintereseerde).

Vandaag ben ik naar de Central Market hier in Adelaide geweest en naar een backpackers reisbureau voor de oostkust, want ik heb mijn vlucht van Alice Springs naar Brisbane geboekt. Ik heb nog niks definitief voor de oostkust geboekt, maar dat doe ik misschien morgen. En daarna... de bush in! Heading Bush. Ik heb er onwijs veel zin in.

Tot de volgende keer,

Daan