De vorig keer waren we in Noosa gebleven. In Noosa hebben Niels en ik een 2 daagse kano trip gemaakt. We dachten dat het drie dagen zou zijn, maar het waren 2 dagen en 2 nachten. We moesten zelf voor het eten zorgen, dus de dag ervoor hadden Niels en ik samen boodschappen gedaan. We vertrokken ‘s ochtends en na een boottocht werden we bij het begin punt achtergelaten met een kaart en plan voor de komende dagen. Na alles in de kano geladen te hebben en een tijdje gepeddeld te hebben op de rivier, kwamen we aan bij de kampeerplaats. Het weer was mooi en we deden rustig aan, maar toch vrij vroeg bij de kampeerplaats aangekomen. Tent opgezet en maar wat zitten kaarten met de anderen. Iedereen dacht dat we veel langer aan het peddellen zouden zijn. Later in de middag op de steiger gestaan om naar de weerspiegeling in het water te kijken. Want als het water spiegelglad is, is het net een spiegel en als je een foto maakt en hem omdraaid, zie je het verschil niet, zo spiegeld het. En toen maar vroeg eten gaan koken, want om een uur of 18:00 zou het donker zijn. En ook maar vroeg naar bed gegaan, want we hadden niet veel te doen. En we waren aangeraden om de volgende ochtend vroeg te vertrekken om weer op tijd terug te zijn voor het donker. Na een slechte nacht op een dun matje en in een te korte gehuurde slaapzak, die ochtend als eerste vertrokken, wat heel gaaf was, want daardoor was al het water voor ons nog spiegelglad en konden we de weerspiegelen mooi zien. Na een tijdje gekanood te hebben en daarna nog een pittige wandeling, kwam je aan bij een grote zandvlakte in de duinen. Ik voelde me wel een beetje een Aboriginal/bushman toen ik daar rond liep. We hadden alleen wat eten en drinken bij ons en verder niks. Die avond begon het te regenen net toen we eten wilde gaan klaarmaken. Gelukkig waren er vlakbij overdekte picknicktafels, waar we snel met al onze spullen heen liepen. Ook die avond maar weer vroeg naar bed. De volgende ochtend weer terug gepeddeld naar het punt waar we begonnen waren en weer met de boot terug.

In Noosa trouwens na het eten van rund weer besloten om geen vlees of vis meer te eten. Het beviel me niet.

De volgende dag met de bus naar Rainbow Beach gegaan. Daar weer mensen die ik in Noosa ontmoet had gezien.

De dag er na vroeg opgestaan, want we gingen dolfijnen bekijken en voeren die elke dag op die plek komen. Er was ook een kleintje van 8 weken, wat bijzonder was, want meestal komen de jonkies pas mee als ze een paar jaar zijn. Heel bijzonder om ze van zo dichtbij te kunnen zien. De volwassenen hadden veel littekens van volgens mij gevechten met haaien.
In de middag huurde Niels en ik allebei een ‘sandboard' om van het zandduin af te ‘boarden'. Dat was nog niet makkelijk en de boards gleden ook niet geweldig. Dus na een paar keer omhoog gelopen te hebben, wat vermoeiend was, vonden we het mooi geweest. Maar het was wel leuk om te doen en toch twee keer goed snel naar beneden gegeleden. We zaten alleen wel van top tot teen onder het zand, maar goed, we hadden lol.
Later in de middag hadden we een briefing voor de komende drie dagen, waarin we naar Fraser Island zouden gaan, een groot zandeiland waar je over het strand mag rijden met een 4 wheel drive. Wat we ook zouden gaan doen. Dus eerst ingedeeld in groepen en daarna veel gepraat over veiligheid.

De ochtend daarna vertrokken we met vier bepakte 4 wheel drives naar de veerboot om naar Fraser Island te gaan. Omdat het weer slecht was, verbleven we in ‘dorm rooms' met stapelbedden en een douche en toilet, in plaats van de gebruikelijke tenten. Dat vonden we niet erg, zeker aangezien het ‘s nachts koud was en mijn gehuurde slaapzak weer eens niet lang genoeg. De eerste dag in de regen in een van de meren van Fraser Island gezwommen. Warm was het niet, maar bijna iedereen ging er in en ik kom er waarschijnlijk nooit meer, dus ook lekker een duik genomen.
De tweede dag van Fraser Island kwam ik aan de beurt om een stukje te rijden. Eigenlijk heel makkelijk, want het zand is hard en er is ruimte genoeg. Gelukkig gingen we ook nog een stukje het land in toen het mijn beurt was en dat was eigenlijk veel leuker, over een slingerende weg met wat losser zand.
Na twee dagen van somber en af en toe slecht weer, was het de derde dag een prachtig dag. De gidsen hadden het goed uitgekiend, want op die ochtend gingen we naar Lake McKenzie, een prachtig blauw meer met een wit strand. We waren vroeg en er was nog niemand anders. Na wat gezommen en op het strand gelegen te hebben, deden we nog een wandeling door een regenwoud en daarna nog wat gegeten, waarna we weer met de veerboot terug gingen naar het vaste land.

De volgende dag met de Greyhound bus naar Agnes Water gereisd. Een flinke busreis van een uur of 6. Maar met wat om me heen kijken en een film prima te doen. Gelukkig was het avondeten in het hostel waar we zaten inclusief, want we kwamen tegen etenstijd aan. Het hostel zelf was ook fijn, leuke mensen, sloten op de deuren was niet nodig en waren er dus ook niet en er hing een relaxste sfeer.

De volgende ochtend surfles gehad. Agnes Water is het laatste plaatsje waar je nog kan surfen, want als je noordelijker ga begint het Great Barrier Reef dat de golven tegenhoudt. Ik had na mijn eerste surfles in Sydney besloten dat het niks voor mij was, maar toch gegaan en er achter gekomen dat het inderdaad niks voor mij was. Een paar keer mijn knieen bezeert en een paar flinke golven over me heen gekregen en ik vond het wel weer mooi geweest.

Die middag gingen we doen waar we voor kwamen in Agnes Water: Scooteroo. Een tourtocht op een kleine chopper door Agnes Water en Town of 1770. Echt geweldig! Leren jack aan, tijdelijke tattoo's en zonnebril op en met een hele groep lekker rondrijden. Als ‘echte bikers'. Was echt super leuk om te doen en ik geloof dat sommige van jullie mijn foto al gezien hebben.

De dag er na een was gedraaid en wat rond gehangen, want we hadden de nacht bus van 21:00 uur. Dat was niet geweldig, maar goed, je moet er wat voor over hebben om ergens te komen, in dit geval Airlie Beach, het plaatsje dat toegang geeft tot de Whitsunday Islands, een eilanden groep in het Great Barrier Reef. Waar Niels en ik een 3 daagse zeil tocht gingen maken. Dus ‘s ochtends vroeg aangekomen, ingecheckt bij de zeilmaatschappij en een kleine tas ingepakt (je hebt niet veel nodig voor 3 dagen en mag ook niet alles mee).

De volgende dag met mooi weer vertrokken op de ‘Southern Cross', maar toen we eenmaal onderweg waren, werd het wat wisselvallig. Ik had mijn regenjas niet mee, maar eigenlijk had ik hem ook niet echt nodig. Ik mocht sturen van vrouwelijke schipper (schipster?) Ash. Dat was wel fijn, want ik was bang dat ik zeeziek zou worden, maar toen ik aan het roer stond, kon ik zelf bepalen hoe de boot over de golven ging, wat volgens mij hielp, want ik had nergens last van. Die middag in een baai gaan liggen om te snorkelen. Iedereen moest een 'stinger suit' aan, een dun wet suit tegen kwallen. Deze tijd van het jaar waren ze er niet, maar je weet het nooit en het was lekker tegen de kou, want het was niet geweldig mooi weer. Maar gelukkig regende het niet en scheen de zon af en toe voorzichtig tussen de wolken door. Het was echt geweldig mooi, het Great Barrier Reef. Al het verschillende koraal, de vissen en alles in felle kleuren. We hadden ook zo'n piepschuimen buis mee om onder onze borst door te doen, zodat je bleef drijven. Heerlijk ontspannen, met je hoofd onder water, je hoort niks, je hoeft niks te doen, want je blijft drijven en je kan dus in alle rust van al het moois genieten. Ik ga niet eens proberen om het te beschrijven, want daar kunnen nog geen tienduizend worden tegenop.

De volgende ochtend toch zeeziek. Ash was al vroeg gaan varen, wat ze ons gezegd had, maar om 6:30 lag ik nog lekker te slapen. Het was vrij ruig weer en hoge golven. En als ik dan niet buiten op het dek ben, gaat het fout. Dus snel wat kleren aan en naar buiten. Dat voelde meteen een stuk beter en gelukkig duurde het niet lang voordat de golven kleiner werden.
Die ochtend naar Whitehaven Beach gegaan, ‘hèt' strand van de Whitsundays. Het zand daar is super fijn en wit. Niet goed voor je fototoestel of andere elektronica, dus niet laten vallen. Het was jammer genoeg helemaal bewolkt, maar even goed mooi. Justin zei dat we naar een andere strandje vlak bij konden gaan, wat we waarschijnlijk voor ons zelf zouden hebben en dat was waar. Dus lekker met de groep daar onze tijd doorgebracht.
‘s Middags gingen we weer snorkelen. Niels zei dat ik een beetje voer aan Ash moest vragen (die met een klein bootje bij ons dreef), want er was een grote vis die het uit je hand zou eten. Eerst durfde ik niet echt, want er waren ook heel veel kleinere vissen en met al die vissen om me heen voelde ik me een beetje benauwd, maar goed, nu zijn we er, dus laten we het doen! Ik dus een beetje voer in mijn hand en ik laat een paar korreltjes los waar de kleinere vissen meteen op af kwamen. De grote vis had het snel door en schoot opeens van iets dieper naar mijn hand en tot mijn grote verbazing en schrik verdween mijn hele hand in zijn mond! De vis had het voer en ik mijn hand gelukkig nog, maar dat was wel schrikken.
Later in de middag klaarde het op en hebben we lekker op een strandje in de zon gezeten.

De laatste dag van de trip was het prachtig weer. De zon scheen, bijna geen wolken en het waaide nauwelijks. Niet geweldig zeil weer, maar wel mooi weer om te snorkelen. En dat was inderdaad met de zon erbij echt onwijs mooi. Op de plek waar we waren was vooral koraal, maar in zo veel vormen en kleuren, echt heel bijzonder. Die middag op de motor terug gevaren naar de haven, net zoals het grootste deel van de trip. Alleen de eerste dag gezeild. Maar dat maakte niet uit, de groep was leuk, de bemanning was leuk, het eten was goed en het Great Barrier Reef heel mooi.
Die avond gedag gezegd tegen Niels, want de volgende dag zouden onze wegen scheiden.

De dag er na de bus naar Cairns genomen. Een rit van 11 uur en ik had de nacht bus kunnen nemen, maar dat was me totaal niet bevallen, dus van 9:00 tot 20:00 in de bus gezeten. Wat op zich wel lekker was, want al dat reizen en leuke dingen doen is best vermoeiend. En nu zag ik tenminste nog wat van het Australische landschap, in plaats van dat ik mijn ogen dicht had. ‘s Avonds door Mickey van hostel Tropic Days opgepikt van de bus terminal en naar het hostel gebracht. Dit hostel raadde die andere jongen uit Schoorl op zijn blog aan en het was inderdaad een goed hostel. Geen stappelbedden, 3 of 4 mensen op één kamer, een handdoek en aardige medewerkers. Het lag wel wat buiten het centrum van Cairns, maar daardoor was het er wel lekker rustig en er was een busje van het hostel dat meerdere keren per dag naar het centrum reed.

De volgende dag rustig aan gedaan en Cairns een beetje verkend. Het was wel een beetje zoals Adelaide, maar misschien nog wel wat rustiger. Boodschappen gedaan, want de dag er na ging ik naar Cape Tribulation waar ik ook een nacht zou blijven slapen en voor eten moest je zelf zorgen.

Die volgende morgen opgepikt door Jim, de gids. Ik was de eerste, dus kon mooi op de voorste bank plaats nemen. Cape Tribulation is ten noorde van Cairns en is zo genoemd door de ontdekkingsreiziger James Cook. Tribulation betekend tegenspoed, want hier liep het schip van James Cook op het rif en zonk het bijna. Op de Daintree River, welke we overstaken, gingen we op een boot om krokodillen te zoeken. We vonden er één van een meter of 3.5. Best indrukwekkend om er een in het wild te zien. Daarna reden we verder naar Cape Tribulation, wat niet meer dan een klein plaatsje is. Die middag naar ‘Exotic Fruit Tasting' geweest. Tien verschillende soorten fruit waar ik nog nooit van gehoord had. Allemaal heel speciaal en sommige heel vreemd. Daarna nog even snel naar het strand geweest voor het donker werd. ‘s Avonds mijn eten klaargemaakt en een tijd zitten praten met een Zweeds stel dat samen met een schipper van Byron Bay naar Cairns met een zeilboot gevaren was.

De ochtend daar op volgend vroeg mijn bed uit gegaan om de zonsopgang op het strand te bekijken. Want in plaats van dat de zon bij ons ‘in de zee zakt', komt hij hier ‘uit de zee op'. Daarna nog maar even naar bed, want ik was nog wel moe. Toen nog naar de wezelijke kaap ‘Cape Tribulation' gelopen om rond het middaguur weer opgepikt te worden door Jim. De terugreis van de trip begon met een bezoekje aan een ijscoman die ijs met fruit van eigen teelt maakte. Daarna nog naar een Aboriginal geweest die het een en ander vertelde over het regenwoud en toen nog bij de Mossman River gekeken.

De volgende dag ben ik voor een dag naar het Great Barrier Reef geweest vanuit Cairns en dat was echt geweldig. Ik had ook een introductie duik geboekt. Dus op de heen weg op de ‘Ocean Freedom' kregen ik en anderen uitleg over de uitrusting. Wetsuit en zwemflippers aan, duikbril op en de zuurstoffles op je rug. Voorzichtig naar het randje lopen, duikbril en zuurstofmasker vasthouden en een grote stap nemen. Toen ik weer boven water kwam, dreef mijn instructrice al voor me. Eerst nog vasthouden aan de stang achter de boot en oefenen met wat je moet doen mocht je zuurstofmaskter af gaan en hoe je het water uit je duikbril kon krijgen. Daarna de hand van de instructrice vast en op weg naar het koraal. Echt onwijs mooi, ik kan niet anders zeggen, zo veel kleuren en vormen, vissen en koraal. Echt geweldig. Twee schilpadden en het nemo visje gezien. Na 20 minuten was het over met de pret en waren we weer boven. Ik vond het zo gaaf dat ik besloot om die middag nog een duik te doen. Na een kop thee weer het water in om te snorkelen. Ook heel mooi, maar het kan toch niet tegen duiken op. Na de lunch met de boot met glazen bodem mee, waar we wat uitleg over het een en ander kregen. Daarna nogmaals alle uitrusting aan om nog een keer te gaan duiken. En dat was nòg mooier dan de eerste keer. Zo veel kleuren en vormen, niet te beschrijven. Deze keer zagen we twee ‘sting rays' die zichzelf weer in het zand begroeven waarna je niks meer van ze zag. Ook deze keer was het na 20 minuten uit met de pret. Maar ik was heel blij dat ik het gedaan had. Echt super mooi. Als je ooit nog eens de kans krijgt om dit te doen, zeker doen. Het is voor mijn tot nu toe het gaafste dat ik in mijn leven gedaan heb. Daarna nog een keer gesnorkeld waarna we weer terug voeren naar de haven in Cairns.

Op zaterdag, de dag er na, ‘s avonds naar Sjoerd en Melissa en kinderen in Kuranda (dicht bij Cairns) gegaan om daar te gaan WWOOFen. Hier ben ik nu al weer bijna twee weken. Ze runnen een netwerk waarin ze groente en fruit van lokale boeren halen en dat dan in kratten verspreiden naar mensen die een abonnement hebben op zo'n krat. En daarnaast staan ze vier dagen per week op verschillende markten. Ik heb het hier naar mijn zin, maar het is wel vermoeiend, want er is niet veel regelmaat. Soms vroeg op en op de markten staan waar zelf iets eten er soms bij inschiet. Maar Sjoerd komt uit Alkmaar, dus dat werkt wel goed. Je merkt wel dat als je andere Nederlanders tegenkom, dat je een betere ‘klik' hebt met mensen uit onze regio dan met mensen uit andere delen van het land.

Ik weet nog niet wat ik hierna ga doen, ik zie het wel.

Daan